Liridon Rama
Liridon Rama
Shpallje

Një sistem i (ndërtuar) keq do mposhtë gjithmonë një njeri të mirë – ky ishte një konstatim nga profesori amerikan W.Edwards Deming gjatë një ligjerate të tij në vitin 1993 në Phoenix të Arizonës drejtuar disa studentëve dhe studiuesve të asaj kohe.

Shkruan: Liridon Rama, Jurist i diplomuar

Ky vlersim i tij nuk ishte fokusuar në atë se çka një student, ose një i papunë  mund të arrij brenda një sistemi të keq, por më shumë në atë se dëmet e të qëndruarit (pasiv) në atë lloj sistemi shtetror mund të dërgojn në pasoja afatgjata.

Këtë lloj sistemi e gjejmë në Kosovën e sotshme, e cila falë politikës që po vazhdon të ndjek ka arritur të materalizoj një sistem totalisht të dështuar arsimor, ekonomik, shëndetësor dhe kulturor.

Zhvillimi ekonomik dhe emancipimi shoqëror i ndërtuar mbi prangat e ideve të rreme se gjoja do të arrihet nga ndonëra parti, në këtë apo atë mandat, ka prodhuar një ambient të papërshtatshëm për të shfaq programe të adaptueshme e le më të besueshme të qeverisjes për një shoqëri që jeton në një varfëri të paparë dhe shumë larg shëmbëlltyrës së normalitetit.

Ndërlidhja që bëhet kjo me jetën e qytetarit dosido është evidente, marrë parasysh që asnjëherë deri tani nevojat e qytetarve skanë qenë shqetësim për qeveritarët në Kosovë.

Sipas një raporti të publikuar nga Undp gjatë vitit 2016, afër 70% të Kosovarëve janë të pakënaqur me orientimin politik aktual të Kosovës.

Që nga paslufta e këndej imponimi institucional që ka ndodhur përmes mbikqyrjës se faktorit ndërkombëtar por edhe pranimit pa-kushte të “paketave” dhe marrveshjeve nga liderët politik, ka rezoltuar në dështim të krijimit të stabilitetit social e politik.

Edhe pse është rritur pakënaqësia e qytetarëve me drejtimin politik të Kosovës, gjetjet e raportit të lartëpërmendur tregojnë që përqindja e Kosovarëve që shprehin gatishmërinë për t’iu bashkuar protestave për arsye politike ka rënë dukshëm nga 42% në 25.5%.

Njerzit e ndjenjë se jetojnë me një vend ku nuk ka drejtësi, ku nuk ka meritokraci dhe ku puna e ndershme nuk paguhet, por paguhet puna e pandershme dhe kësisoji shoqëria ynë është ndarë në dy rrugë, ata që vazhdojn qëndrimin këtu dhe ata që braktisin vendin për shpresë më diçka më të mirë.

Ndërsa ata që rrinë këtu kanë braktisur pjesëmarrjen në veprimtari demokratike sepse ndihen të pafuqishëm dhe të nënshtruar përballë arrogancës dhe indiferencës së pushtetit dhe politikës. 

Çfarë i duhet këtij vendi është pikërisht teoria që sqaron profesori amerikan, i cili thotë se ne nuk duhet të vazhdojm të kërkojm ndryshimin e sistemit me pasivizim apo metodat e vjetra, por që të fillohet dhe kërkohet reformim i brendshëm i cili buron nga ne.

Gjendja nuk mund të ndryshohet duke u munduar ta kuptojmë apo edhe më e keqja ta pranojmë si të tillë, gjendja do ndryshohet kur ne qytetarët e këtij vendi do të kuptojmë rëndësin e zërit tonë.