Shpallje


Nga Sigi Mira

Jete qe kerkojne ndihme , jete te vdekura, te mbyllura , te ngujuara mes kater muresh .
Te kesh sy e te mos te shohesh , te kesh kembe e mos te ecesh , te kesh duar e te mos punosh dot , I vrenjtur e I lodhur nga trishtimi , te duash te buzeqeshesh por nuk mundesh dot .
Gjakmarrja shqiptare nje brenge e madhe e shoqerise sone . E njohur nder vite prej kanunit te Leke Dukagjinit, na serviret sot si nje vetegjyqsi e piste , e deformuar dhe e degraduar , por gjithmone e keqe e papranueshme . Ne fillimet e saj ajo erdhi si nje ligj per pastrimin e shoqeris , ambienteve dhe familieve shqiptare. U vendos per te maturuar veprimet e njerzve , duke mos qene nje shtet I mirefillte , principatat kishin te drejte te ndanin territorin e tyre dhe te vendosnin rregulla qe te mbanin nen kontroll banoret . Por me kalimin e viteve dhe ndryshin e politikave ,kjo semundje e keqe u mbajt nen kontroll per disa vite , por me ardhjen e demokracise , u rizgjua fuqishem , e degraduar , e eger dhe parregulla dhe sidomos jo per qellimin per te cilin ishte formuar . Jane me qindra familje , burra ,djem por edhe gra e femije . jetojne cdo dite me kete frike , disa te mbyllur ne banesat e tyre , disa te humbur ne mes te askundit , pa atdhe , pa familje duke larguar larg vetes gjithcka qe mund ti bejne te indetifikueshem . Kjo nuk eshte jete . Te qendrosh cdo dite cdo ore cdo minut me friken qe dikujt nga familja jote mund ti cenohet jeta . Te gjithe se ashku dore me dore , me ndihmen e instancave te posacme , te mundohemi te sherojme kete plage te shoqerise sone .