Nga Marjana Koçeku

Një vit më parë në dhjetor të 2018 nisi protesta e studentëve, e cila do të mbahet mend gjatë në memorien e shqiptarëve. Ishte protesta e parë  madhështore  pas pothuajse tre dekadash. Protestë që mblodhi bashkë shqiptarët brenda dhe jashtë dhe që dhuroi aq emocion. Studentët në të gjithë Shqipërinë u mblodhën kundër lëvizjeve të qeverisë shqiptare, e cila tentoi ta bënte arsimin universitar edhe më të shtrenjtë, duke futur tarifa të reja për provime.

Nuk u desh shumë që studentët nga e gjithë Shqipëria  të mbushnin sheshet kryesore dhe të protestonin  ditë të tëra pareshtur. Me mijëra studentë  dolën nëpër sheshe me pankarta në duar, të revoltuar dhe me zemrën plot me shpresë për të bërë ndryshimin  në vend. Kjo protestë  filloi të zgjojë shpresat tek shqiptarët, shpresë që kishte vite e plagosur dhe  e larguar bashkë me ata që braktisën vendin për një jetë më të mirë. Në sytë e studentëve kishte dritë, dritë që kërkonte të depërtonte errësirën. Çdonjëri prej tyre  kishte ëndrrat e veta. Durimi ishte plakur dhe nuk duronte  disa pedagogë  të babëzitur që i vënë shkelmin dijes, moralit dhe etikës. Nuk jetohet më me ëndërrat të mbetura në sirtar për tu bërë dikushi në vendin tënd pa qenë nevoja të marrësh arratinë. Në zemrat e secilit rreh nga një ëndërr mjeku, inxhinieri, politikani të ardhshëm, filozofi, historiani, arkitekti dhe shumë të tjera. Dëshira për arsimin nuk mungon por ajo të kthehet në mallkim nga disa  pedagogë të pangopur dhe burokrat që në vend që  të shtojnë dëshirën për dijen, e shkatërrojnë atë. Studentët ëndërrojnë ti japin fund poshtërimeve, shkeljeve, makutërisë dhe paragjykimeve. Endrra për ti dhënë fund padrejtësive të panumërta dhe etheve që përjetohen midis disa mureve universitare.

Unë e përjetova këtë protestë mes lodhjeve dhe kenaqesive. Kenaqësi kur shikon forcën e madhe të rinisë dhe dëshirën e madhe për ndryshim dhe një Shqipëri më të mire, bazat e së cilës ndërtohen mbi një arsim të mirë. Zëri i shpresës u degjua me fort se kurrë. Kjo ishte ëndrra e shumëpritur, një ëndërr që pret të bëhet realitet. Një ëndërr për liri, pa shtypje! Një ëndërr për barazi, pa diskriminim! Një ëndërr pa propaganda, një vend ku veprohet dhe e ardhmja nuk mbahet peng. Kur padrejtësia bëhet ligj, rezistenca bëhet detyrë!/Gazeta Ora

SPONZORIZIM: Për shpallje të vogla që nga viti 2000, vizitoni www.SHPALLJE.biz