Ziveri, Hekurani, Faiku, Aleksi dhe 21 janari i errët i 2011

    Nga Marjon Gorica

    Si mund të mos e mbaj mend 21 janarin, 21 janari i protestës që u mbyll mes lotësh, dhimbjes, dhunës, armëve dhe zullumit të partive politike.

    21 janari që na preku të gjithëve, 21 janari që gjunjëzoi mediat para raportimeve, mbase janari që u dhemb më shumë shqiptarëve. Aq shumë sa që shpesh herë njerëzit nuk duan që ajo ngjarje të komentohet edhe sot.

    Ishte e dhimbshme gjithçka ndodhi, ashtu siç vazhdon të jetë. E mbaj mend 1 vit më pas, dhimbja i kishte pushtuar të gjithë, familjarët që ishin të vrarë shpirtërisht për jetët e marra pabesisht në mes të Tiranës e në qendër të Shqipërisë, por edhe të gjithë shqiptarët që ndiqnin përmes televizorit ceremoninë përkujtimore të 4 viktimave që u sakrifikuan në bulevardin më të madh në Shqipëri.

    Askush se priste atë situatë, të gjithë mendonim se luftën ku shqiptari vret shqiptarin e kishim lënë pas me 97-ën, e aq më tepër askujt si shkonte mendja se në 21 janar 2011 shteti do të vriste 4 qytetarë në mes të ditës, edhe pse po ky shtet kishte vrarë 3 vite më parë familje të tëra shqiptarësh në shpërthimin e Gërdecit.

    Fatkeqësisht kjo ishte Shqipëria…

    Kanë kaluar 9 vite nga ajo ditë, dhe sot ne ende nuk dimë vendimet që janë marrë për këtë çështje që mbeti engimë e skemave politiko-kriminale të fshirjes së kamerave të kryeministrisë së dikurshme e fshehjes së armëve të krimit…