Tekste frymëzuese për dy shëmbëlltyra

    Fejzë Demiri një krijues i talentuar që përçon mesazhe instruktive dhe vlera të njëmendta ndër gjeneratat e reja

    (Fejzë Demiri: “Biseda të shpirtit me babën”, 2020)
    Fejzë Demiri
    Fejzë Demiri

    Janë tetëmbëdhjetë pjesë, me dy tekste në fillim e në fund, që përbëjnë një tërësi tekstuale: të konceptuara si bashkëbisedim i të birit me babanë e tij:

    Në fakt, janë monologët spiritualë, refleksivë e udhëzues, që i biri ia drejton babait të tij dhe i merr fjalët, këshillat e reflektimet tjeranga prindi.

    Pra, janë tekste që alternohen njëri me tjetrin, teksti thuret në dy veta: ligjëron në veten e parë protagonisti tekstual (personazh ideografik autorial) që i drejtohet në veten e dytë prindit dhe herë-herë ligjëron edhe prindi që i drejtohet të birit.

    1.

    Janë si tekste udhëzuese unike, me të cilat depërton në thelbin e jetës, ecjes në jetë, përballjeve dhe sfidave: në ç ‘mënyrë ai i rizbulon vlerat e jetës, duke i gërshetuar dy përvoja, atë të prindit dhe atë të të birit. Në fund të fundit, të gjitha këto tekste monologësh, kanë të bëjnë me temën e madhe të realizimit të qenies njerëzore në jetë e për jetën, për vlerat e qenies e për formimin e realizuar të personalitetit njerëzor.

    Dhe prindi, si një fanar udhëzimesh, e shtyn të birin t’i zbulojë ato prirje që i ka brenda vetvetes. Është një vëllim që lexohet lehtë, në frymën e një filozofie humaniste, edukuese, në këto vorbulla kohësh. Këto tekste gërshetohen me apologjinë ndaj babait, pra me tekstet e lavdërimeve për prindin.

    Vëllimi në tërësi lexohet si model i shëmbëlltyrave të lartësuara të babait e të të birit, të tujgura në gërshet me thëniet e urta, me shprehësinë poetike, me alternime të tjera tekstuale, që natyrshëm ndahen në pjesë (me anë numrash). Ato mund të lexohen edhe si poza të pëlqyeshme poetike. Lirinë e leximit le ta përzgjedhë vetë lexuesi.

    Secila pjesë përbën një njësi të mëvetësishme tekstuale-refleksive, dhe, të gjitha së bashku, thurin një tërësi, një vëllim unik tekstual. Mu si protagonistët e Koeljos, edhe këta dy personazhe ligjërojnë për sfidat në jetë: që ato të pranohen, që ta harmonizojmë jetën me ëndrrat dhe që t’i ndjekim rrugët e fatet tona të mëvetësishme.

    2.

    Fejzë Demiri tashmë e ka krijuar përvojën e tij në lëmin e letrave me poezi, ese e tekste psiko-refleksive e spirituale. Kësisoj, ky vëllim vjen si një ftesë e re për ta realizuar e përqafuar ëndërrimin tonë jetësor, me gjitha pasiguritë që i kemi përpara. Autori sikur e rizbulon te secili prej nesh një prind me të birin, i zbulon ato marrëdhënie që na drejtojnë të marrim rrugën tonë në jetë.

    Në pamje të parë janë tekste miniaturash, janë pjesëza frymëzuese. Është dëshira e autorit që t’i ndajë me lexuesit udhëzimet, meditimet psiko-spirituale, dhe pse jo, edhe psiko-etnike: shqiptari është ai që prindin e hyjnizon në përmasa qiellore. Dhe prindi do një trashëgimtar të përmasave të tilla. Autori na fton që në shtegtimet e jetës, do ndjekur edhe një rrugë tjetër, atë të zhvillimit të brendshëm shpirtërore, të rritjes së brendshme të personalitetit tonë.